برترین NGO مبارزه با اعتیاد

اهمال­كاري

امتیاز کاربران
ضعیفعالی 

· به خود پاداش بدهيد؛ اگر كاري كه مي‌كنيد هرگز به قدر كافي خوب نباشد زندگي، فعاليتي كسل‌كننده و بي‌نشاط مي‌شود. اشخاص موفق و مقيد اغلب به دليل كاري كه مي‌كنند به خود امتياز مي‌دهند و احساس هيجان دارند.

  • · قاطعيت نشان دهيد؛ خيلي‌ها به علت نداشتن قاطعيت و موافقت كردن با انجام كارهايي كه علاقه‌اي به انجام آن ندارند، مسامحه مي‌كنند. ممكن است بيش از حد خود را متعهد كنيد و به جاي آن كه برخوردي صادقانه داشته باشيد، تن به مسامحه دهيد.....

اهمال­كاري

 اهمال‌كاري يا تنبلي يعني به آينده محول كردن كاري كه تصميم به اجراي آن گرفته‌ايم. اهمال­‌كاري به هر شكلي كه باشد، رفتاري نامطلوب و نكوهيده است و بتدريج در وجود انسان به صورت عادت درمي‌آيد. پس با آن مبارزه كنيد، زيرا پيامدهاي تاخير در كار، براي شخص نيز رنج‌آور است و احساسي كه از اين تاخير در او ايجاد مي‌شود، علاوه بر زيان‌هاي پيش‌بيني شده و نشده، شرمساري و بيزاري از خويشتن را نيز در بر دارد. عادت به تعويق انداختن كار در انسان­ها، نظير بسياري از عادات ديگر همچون پرخوري و سيگار كشيدن، جنبه فراگير دارد و مردم با اين كه از زيان آنها آگاه هستند، از كنارش بي‌توجه مي‌گذرند. فرد اهمال­کار مجبور است در قبال تعلل­ورزیدن و همزمان سرزنش­کردن خویش از خود دفاع نماید. بدین­ترتیب از یک­سو برای عدم انجام کارهایش دلیل تراشی می­کند و از سوی دیگر انجام کارش را به آخرین دقایق موکول می­کند. در دیدگاه آلیس چنین فرایندی غیرقابل دفاع بوده و نوعی شکست تلقی می­شود. مشکل عمومي اهمال­کاران، توجيه کردن کارهايشان است و نداشتن اعتماد به نفس، عامل اصلي به­تعويق انداختن کار است. نشانه­هاي رواني اهمال­کاري؛ اضطراب، افسردگي، بي­انگيزگي، پريشاني، انزوا، تلخ­کامي و بي­علاقه­گي است.- نمونه­ای از اهمال­کاری متداول؛ عدم توجه به اعتیاداتی مانند مواد مخدر، قرص­ آرام­بخش یا سیگار. با خود می­گویید «هر وقت آمادگی داشتم آن را ترک می­کنم» در حالی­که می­دانید انجام ندادن و مدام به عقب انداختن این کار به دلیل تردیدی است که به توانایی خود دارید.
خصوصيات افراد اهمال­کاراين افراد از تاخيري كه در كارشان داده‌اند، ناراحت و پشيمان هستند. تنبلي اين افراد با احساس ناخوشايندي همراه است و همچنين احساس پوچي و بي‌ارزشي مي‌كنند. در بيشتر گزارش‌ها اين نكته جلب ‌نظر مي‌كند كه افراد ياد شده از نداشتن اعتماد به نفس شكايت دارند. وجود نشانه‌هاي افسردگي، خستگي، سردردهاي شديد، بي‌خوابي، فشارخون و زخم معده در وجود فرد تنبل، گواه بر آن است كه او مي‌خواهد خود را از رنج تنبلي نجات دهد. در كارشان احساس مسووليت نمي‌كنند و در زندگي به­تدريج دوستان خود را از دست مي‌دهند. احساس مسووليت نكردن باعث مي‌شود افراد تنبل به نصايح دوستان، استادان و كساني كه مي‌خواهند در اين باره به او كمك كنند گوش ندهند، در نتيجه بتدريج آنها را از دست مي‌دهند. دلیل­تراشی­ها و افکار غیرمنطقی که فرد را به سوی اهمال­کاری سوق می­دهند عبارتند از: - به تأخیر انداختن کارها باعث عملکرد دقیق شده و موجب حفظ اعتماد به نفس می­شود.- تأخیر، فشار را از بین می­برد و شخص می­تواند آزادانه و آسان، کارش را انجام دهد. - کاری است که سال­ها انجام داده­ام، تقریباً از آن خسته شده­ام، پس دیگر میلی به انجام آن ندارم. - تأخیر و انجام دادن کار در آخرین لحظات باعث صرفه­جویی در وقتم خواهد شد. - امروز کاری بهتر و لذت­بخش­تر در پیش رو دارم که با از دست دادن آن معلوم نیست فردا چنین وضعیتی داشته باشم، پس همان بهتر که کار امروز را به فردا موکول نمایم و ... علل اهمال­کاریبه طور كلي، به تاخير انداختن كارها از 3 ناراحتي منشا مي‌گيرد: الف - احساس خودكم‌بيني؛ به طور نسبي هر كس مواقعي احساس خودكم‌بيني مي‌كند. يعني شخصيت خود را در جايگاهي پايين‌تر از آنچه هست مي‌بيند و از اين نظر دچار ناراحتي مي‌شود يا اعتماد به نفس خود را از دست مي‌دهد و احساس بي‌ارزشي مي‌كند. ب - پايين بودن سطح تحمل (سرخوردگي)؛ يكي از علل سرخوردگي يا پايين بودن سطح تحمل، به خود رسيدن و افراط است؛ مثلا افراط در خوردن، افراط در خوشي، زياده‌روي در مصرف مواد مخدر و غيره. عوامل ياد شده موجب سرخوردگي نمي‌شوند، ولي بتدريج زمينه را براي آن مهيا مي‌كنند. در رفتار هر كس خصوصيات ياد شده به طور نسبي ديده مي‌شود. پرتوقعي در حقيقت عامل مستقيم سرخوردگي است. ترس داريد كه توقع شما در حد انتظارتان نباشد و به اين دليل كوشش و سعي لازم را به كار نمي‌بريد، در نتيجه نسبت به كار بي‌علاقه مي‌شويد. تنها اشتغال به كار، شما را از انديشه‌هاي مزاحم نجات خواهد داد و بتدريج درمي‌يابيد كه به سوي موفقيت گام برمي‌داريد و در كارتان احساس بهروزي مي‌كنيد. شما در هر كاري كه شروع مي‌كنيد، بايد از پيش خودرا براي مواجهه با برخي مشكلات آماده كنيد. اين احتمال كاملا طبيعي و منطقي است. نبايد با خود بگوييد: «به علت مشكلاتي كه وجود دارد آن كار را دوست ندارم.» پس در مواجهه با مشكلات شكيبا باشيد. به خود تلقين كنيد كه مي‌توانيد آن را به شكلي دلخواه انجام دهيد. خود اين فكر به شما نيرو مي‌دهد كه در جهت مقصود پيش برويد. ج  خشم؛ بسياري از تنبلي‌ها نتيجه خشم و پرتوقعي است؛ مثلا شاگردي از ترس مردود شدن، انجام تكاليف درسي خود را عقب مي‌اندازد و از آن نظر كه نمي‌تواند آن را به طور كامل انجام دهد، بهانه‌تراشي مي‌كند. مثلا تقصير را به گردن هم اتاقي خود مي‌اندازد، استادش را مقصر مي‌داند كه تكليف مشكل براي او تعيين كرده است. والدينش را مقصر مي‌داند كه او را به مدرسه برده‌اند و شب به معلمان و والدين خود احساس دشمني مي‌كند. به جاي اين كه از دست خود عصباني باشد و خود را مقصر بداند، همه تقصيرها را به گردن ديگران مي‌اندازد!  راه‌هاي جلوگيري از اهمال­کاری · به خود پاداش بدهيد؛ اگر كاري كه مي‌كنيد هرگز به قدر كافي خوب نباشد زندگي، فعاليتي كسل‌كننده و بي‌نشاط مي‌شود. اشخاص موفق و مقيد اغلب به دليل كاري كه مي‌كنند به خود امتياز مي‌دهند و احساس هيجان دارند.· قاطعيت نشان دهيد؛ خيلي‌ها به علت نداشتن قاطعيت و موافقت كردن با انجام كارهايي كه علاقه‌اي به انجام آن ندارند، مسامحه مي‌كنند. ممكن است بيش از حد خود را متعهد كنيد و به جاي آن كه برخوردي صادقانه داشته باشيد، تن به مسامحه دهيد.· از كلمه بايد استفاده نكنيد؛ تنبل‌ها بيشتر به خود مي‌گويند: بايد آن نامه‌ها را بنويسم، بايد شروع كنم. عبارت‌هاي بايددار معمولا موثر نيستند، زيرا احساس گناه توليد مي‌كند و در نتيجه شرايطي فراهم مي‌كنند كه شما از انجام آن خودداري مي‌كنيد. ·مثبت فكر كنيد؛  وقتي به كاري كه از انجامش طفره رفته‌ايد فكر مي‌كنيد، احتمالا ناراحت مي‌شويد و ترجيح مي‌دهيد كار ديگري بكنيد. علتش اين است كه به خود پيام‌هاي منفي مي‌دهيد و در اثر آن خود را گناهكار و شكست خورده مي‌بينيد.· وقت مشخصي را تعيين كنيد.· در به عهده گرفتن كاري كه از آن پرهيز داريد شجاع باشيد.· كلمات اميد، آرزو و شايد را از فرهنگ لغات خود حذف كنيد.· نگاه دقيقي به زندگي خود بيندازيد.· حال را با دقت بررسي كنيد.· شكوه و شكايت نكنيد.

شرایط اهمال­­ساز و راهکارهاي مقابله  1-کاري به عهده فرد گذاشته مي­شود ولي محدوده زماني، منابع مورد نياز، محل انجام کار و يا ساير نيازمندي­هاي لازم براي انجام صحيح کار، تعيين نمي­شود (راهکا ر: تعيين محدوده زماني، محل فعاليت و نحوه انجام فعاليت).2-چندين کار به فرد واگذار مي­شود و فرد از تعيين اولويت براي انجام آنها عاجز است لذا همه يا بخشي از کارها مشمول اهمال­کاري مي­شوند و اين مواقع کارهاي کم­ارزش به انجام مي­رسد و مهمترين بخش کار دچار اهمال مي­شود. (راهکار: اولويت­بندي کارهاي اصلي و اساسي و بعد اولويت­بندي کارهايي که سبب رفع خستگي و ايجاد آرامش مي­شود و در اولويت آخر کارهاي متفرقه قرار مي­گيرد).3-گاه از فرد توقع انجام کار بي­عيب و نقص مي­رود ولي از حد توان او خارج است و او از ترس مواخذه شدن و يا از دست دادن پايگاه عاطفي خود، از انجام کار اصلي طفره مي­رود. (راهکار: بهتر است اهداف زندگي را با خواست شخصي و شناختي خود تنظيم کنيم نه با توجه به خواست و نظر ديگران).4-برخي­ها بدون در نظر گرفتن توانائي­شان، از خود توقع دارند، تلاش مي­کنند و نتيجه نمي­گيرند آنوقت اصل کار را تعطيل مي­کنند. (راهکار: تعريف و تنظيم اهداف واقعي خود).5-گاه فرد کاري را به صورت اجباري و برخلاف ميل باطني انجام مي­دهد. تا زماني­که اجبار هست فرد خوب کار مي­کند و هرگاه عامل اجبار برطرف شد، فرد اهمال مي­کند. ( راهکار: صحبت با زيردستان در مورد پيامد خوب و بد کار آنان و در ضمن خودمان نيز در آن زمينه فعال و الگو باشيم.) 6-برخي از افراد دقيقه 90ی هستند و انجام کار را تا آخرین مرحله ممکن به تعويق مي­اندازند. اين افراد از هيجان بوجود آمده در آخرين لحظات لذت مي­برند و يا اساسا اينگونه فکر مي­کنند که هنوز وقت هست.(راهکار: بايد به آنها فهماند که هميشه دقيقه 90 موفقيت­آميز نيست (چکي که بر مي­گردد.)7-برخي از افراد تعهد مي­کنند و قولي مي­دهند ولي در زمان اجراي تعهد شرايط کار فراهم نيست يا بعد از قول دادن فکر مي­کنند و پشيمان مي­شوند. (راهکار: جسارت براي گفتن نه، تلاش براي انجام قول­ها و گاه عذرخواهي کردن)8-گاه افراد تصميمات را به بهانه کسب اطلاعات بيشتر در مورد کار، به تعويق مي­اندازند و بهانه، انجام کاري بي­عيب و نقص است(راهکار: شروع قدم اول و فعال بودن بهتر از تسلط کامل بر کار است)9-برخي افراد تصميماتي مي­گيرند در حالي­که ميل باطني آنها انجام آن تصميم نيست. لذا در انجام آن تعلل مي­کنند. ( راهکار: ايجاد باورهاي منطقي و درست و دوري از تمايلات در انجام تصميم­ها)10-برخي افراد معتقدند، انجام تصميم يا عدم اجراي آن چندان اهميتي ندارد و به خود و ديگران مشکلاتي را به ارمغان نخواهند آورد. (راهکار: ارزش کارها را قبل از تصميم­گيري بسنجيد)11-برخي معتقدند انجام کار آنتقدر راحت است که هرگاه بخواهند قادر به انجام آن هستند ولي الان در شرايط روحي و جسمي نيستند. (راهکار: شاید وقت بگذرد و فردا شرايط امروز را نداشته باشد.)12-برخي افراد اگر بخواهند تصميماتشان را به مرحله عمل در آورند بايد از شرايط سهل و آسان و زندگي راحتي که دارند فاصله بگيرند و براي اينکه اين اتفاق نيفتد. از اجراي تصميماتشان سرباز مي­زنند. ( راهکار: برخي موفقيت­ها ديگر قابل برگشت نيست و ممکن است خاطره خوش امروز را از بين ببرد.) 13-برخي کار خود را اين گونه توجيه مي­کنند، چون کاري را زياد انجام داده­اند،خسته­اند و ديگر براي انجام آن انگيزه ندارند. (راهکار: اين باورها براي خود و ديگران خطرناک است بايد به آنان دلگرمي و اميد داد، البته تغيير و تحول و استراحت­هاي مقطعي هم خوب است.)14-برخي معتقدند چون براي ديگران مهم نيست اين کار را بکنند يا نکنند، پس در انجام آن کار اهمال مي­کنم.( راهکار: عملکرد ما نبايد خواست و نظر مردم باشد، بايد معيار صحيح را دنبال کنيم) بايد ياد آور شويم در برخي موارد تعلل­ورزي در کارها ايراد ندارد از جمله زماني­که کار کم­ارزشتر را به خاطر کار باارزش­تر به تعويق مي­اندازيم، زماني­که از لحاظ عاطفي بر­انگيخته هستيم مانند عصبانيت، ترس، افسردگي، خستگي روحي،خشم، بي­حالي. * دیگر به خود نگویید كه عملكردتان باید خوب باشد. به خاطر داشته باشید كه نفس عمل كردن بسیار مهمتر است. اهمال­کاران اغلب به خود می­گویند:«باید فلان کار را انجام دهم، باید شروع کنم... »عبارت های باید دار معمولاً موثر نیستند، زیرا احساس گناه ایجاد می­کنند. در نتیجه شرایطی فراهم می­سازد که شما از انجام آن خودداری می­کنید. در همان لحظه­ای که به خود می­گویید:«باید اینکار را انجام دهم.» احتمالاً این اندیشه را در سر دارید.« اما حالا به انجام آن مجبور نیستم تا فرصتی دیگر صبر می کنم .» گاهی اوقات هر چه بیشتر به خود بگویید کاری صورت دهید، انجامش به همان اندازه دشوار می شود. کلمه باید را از ذهن خود دور کنید. به جای اینکه بگویید «باید این کار یا آن کار را بکنم.» بگویید« بهتر است اینکار را انجام دهم.»  مراحل مقابله با اهمال­کاریمرحله اول: مشخص کنید کدام کار است که از انجام آن طفره می­روید؟ آن­را یادداشت نمایید و سود و زیان آن­را تحلیل نمایید. مزایا و زیان­های انجام ندادن کار مورد نظر را با هم مقایسه کنید و به آن امتیاز بدهید.مرحله دوم: برنامه­ریزی کنید. زمان شروع کار خود را دقیقاً مشخص نمایید. سپس فهرست مواردی را که ممکن است شما را از شروع کار بازدارد تهیه کنید و راه­حل­هایی را که طرز برخورد با این مشکلات را نشان می­دهد، بنویسید.مرحله سوم: کار را ساده کنید. اگر به جای هدف­های بسیار بزرگ و کمال­طلبانه، هدف­های واقعی و به نسبت ساده را انتخاب کنید، کار دشوار ساده می­شود. به دو شکل می­توانید یک کار بزرگ را به اجزاء کوچکتری تقسیم کنید. یک راه برای این کار انجام قدم به قدم کار است. راه دوم ساده کردن کار تقسیم بندی زمان است. زمان­های کوتاه و محدودی را انتخاب کنید. این­کار چند فایده دارد: ۱- کارهای بزرگ را به کارهای کوچک تقسیم می­کنید که در مدت کوتاه انجام­پذیر باشد. با این رفتار دشواری کار کمتر به نظر می رسد. ۲- می­توانید بلافاصله پس از شروع به کار پانزده دقیقه را تمام کنید. احساس انجام دادن کار اغلب از شدت تنش شما می­کاهد و انگیزه بیشتری نیز تولید می­کند. ۳- به طفره رفتن از انجام کار وسوسه نمی­شوید، زیرا هرگز مجبور نیستید که در هر زمان بیش از پانزده دقیقه کار کنید. انجام کار حتی اگر ناخوشایند باشد در مدت کوتاه پانزده دقیقه قابل تحمل است.۴- می­توانید با کار کردن در فواصل زمانی کوتاه خلاقیت بیشتری به خرج دهید. نوشتن یا مطالعه گزارش در پاره وقت­های کوتاه راحت­تر است. به عبارت دیگر با تلاش کمتر بیشتر می­آموزید و درک می­کنید.مرحله چهارم: مثبت فکر کنید. اندیشه­های منفی مرتبط با کاری را که انجام آن­را به تعویق می اندازید، یادداشت کنید. با نوشتن افکار منفی متوجه می­شوید که با طفره رفتن از کارهایی که قرار است بکنید در واقع خود را فریب می­دهید. جای افکار غیرمنطقی و غیرواقع بینانه یا شناخت­های مخل، انجام کار را با افکار منطقی یا شناخت­های کارکردگرا عوض کنید. برای مثال با خود می گویید باید تمام این ظرف ها را بشویم. این تفکر همه یا هیچ است. می توانید به جای این جمله منفی به خود بگویید، مجبور نیستم همه را امشب بشویم. اما گر دست کم تعدادی از آنها را بشویم احساس بهتری خواهم داشت.مرحله پنجم: به خود امتیاز بدهید. وقتی کاری را که از انجامش طفره رفته­اید شروع می­کنید، بهتر است به جای بی­ارزش جلوه دادن کار، از خود به خاطر کاری که کرده­اید تشکر کنید. اگر به خواسته خود نرسیدید، می­توانید از تجربه­ای که کرده­اید درس بگیرید و به جای آنکه خود را شکست خورده و ناکام بدانید، زمینه را برای موفقیت­های بعدی هموار سازید

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه سازی


درمان VIP اعتیاد با استفاده از جدیدترین روش های طب جایگزین(گروه پزشکی دکتر موحدی و همکاران09124867833)

آمار بازدیدهای سایت

امروز134
دیروز172
این هفته924
این ماه3754
همه بازدیدها387119

مشاوره تخصصی شبانه روزی در جمعیت بهروزان
 بزودی راه اندازی خواهد شد

 

شماره تلفن های مراکز درمان اعتیاد در جمعیت بهروزان:

2-مرکزدرمان سرپایی اعتیاد بهروزان:
55363444-55363543
3-مرکزدرمان سرپایی اعتیاد پاسارگاد:
88467300-88468299

 

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به جمعیت مبارزه با اعتیاد بهروزان می باشد.