برترین NGO مبارزه با اعتیاد

صفحه اصلیمقالات حوزه اعتیادچطور با معتاد رفتار كنيم؟

چطور با معتاد رفتار كنيم؟

امتیاز کاربران
ضعیفعالی 

معتاد تكليف اش با خودش معلوم است. هدف اول و آخرش رسيدن به مواد است. تكليف اش با ما هم مشخص است، بايد تحمل اش كنيم و البته كارت سوخت اش را شارژ كنيم . اما مساله اينجاست كه اغلب، تكليف ما با او معلوم نيست. يعني نمي دانيم جداي از ترك دادن، با چنين آدمي بايد چه كار كنيم. روي همين اصل است كه به طور مثال، ...

چطور با معتاد رفتار كنيم؟ 
معتاد تكليف اش با خودش معلوم است. هدف اول و آخرش رسيدن به مواد است. تكليف اش با ما هم مشخص است، بايد تحمل اش كنيم و البته كارت سوخت اش را شارژ كنيم . اما مساله اينجاست كه اغلب، تكليف ما با او معلوم نيست. يعني نمي دانيم جداي از ترك دادن، با چنين آدمي بايد چه كار كنيم. روي همين اصل است كه به طور مثال، علاوه بر 24 تهراني كه هر ماه بر اثر اعتياد مي ميرند، بايد درصدي از مرگ هاي ديگري كه بر اثر دق كردن يا سكته است را هم به حساب اين غول گذاشت. 

قدم صفرم: وقتي مي فهميم معتاد داريممهم ترين نكته در مرحله بعد از تشخيص اعتياد، عكس العمل ماست. تا حالا دو تا دانشمند بررسي كرده اند و رفتار ما را در اين شرايط تحليل كرده اند.

شوك:اولي كه "بورلند" باشد، مي گويد خانواده اول شوكه مي شود و نمي خواهد كه باور كند، بعد سعي مي كند با معتادش مقابله كند والبته دست آخر با ماجرا كنار مي آيد و تلاش مي كند حمايت اش كند.آشفتگي:دومي كه "كراپ" باشد، مي گويد شما قبل از تشخيص قطعي دچار آشفتگي عاطفي مي شوي وخودت را به در و ديوار مي زني، بعد وقتي كه مطمئن شدي طرف معتاد تشريف دارد، حس دلسوزي و معتاد دوستي ات گل مي كند. اما هيچ چي نشده، وقتي مي فهمي آرزوهايت دارد بر باد مي رود، بدجوري احساس خشم مي كني، اما در اين مدل هم بالاخره قبول مي كني كه طرف، يك طور بيماري مزمن دارد و بايد تحمل اش كرد. 

 قدم اول: وقتي قرار است با او زندگي كنيماز واقعيت زندگي نمي شود فرار كرد. به هر حال ما حالا يك معتاد به عنوان يكي از اعضاي اصلي خانه مان داريم يا كه او يكي از مهم ترين دوستان مان است و غير از تلاش براي مجاب كردن او براي ترك كردن ، مجبوريم با او زندگي كنيم. 
بايدهاي ضروري

·         رفتارتان با او بايد محترمانه و صادقانه باشد. طوري كه اعتماد او را از دست ندهيد. شوخي كنيد و صريح حرف بزنيد. اما هر بار فقط در مورد يك موضوع مشخص حرف بزنيد.
·         سعي كنيد اعتماد به نفس و شخصيت اش را بالا ببريد. او را در كارهاي معمولي و كوتاه مدت شريك كنيد و كارهاي مثبت اش را يادآوري كنيد. كاري كنيد كه روي حرف شما حساب كند. 
·         خودتان را هم فراموش نكنيد. با مشاور متخصص در تماس باشيد، يك دوره اعتياد شناسي بگذارنيد. يك چيزي مثل همين سبك زندگي خودمان را بخوانيد و يادتان باشد تنها نيستيد.  

نبايدهاي مهم

·         روباط به ويژه از طرف شما نبايد آزار دهند شود. با او تهاجمي و بلند صحبت نكيند. گذشته هاي خراب را پيش نكشيد در مورد حال حرف بزنيد.
·         وقتي رفتارهاي نامعقول و عجيب و غريب از او سر زد، مقابله نكنيد و با او بدرفتاري نكنيد.علائم بيماري را هم به شخصيت اش ربط ندهيد.
·         مساله را عمومي نكنيد. اولاً تعريف كنيد كه اين مساله در خانه شماست و همين جا بايد حل اش كرد. اما اجازه ندهيد تمام زندگي تان درگير اين مساله شود.
·         غير از موارد خاص ، براي او تصميم نگيريد. اجازه بدهيد او هم مثل بقيه اهل خانه نظرش را بدهد. دائم هم بدون آنكه كمك خاصي كرده باشيد، توي مخ اش نرويد كه بايد ترك كني.
·          كنار آمدن·         در جمع طوري رفتار نكنيد كه او متوجه شود شما به خاطر وجود او و رفتارش شرمسار هستيد، اين كار به او ميدان مي دهد.
·         حرفه اي ها مي گويند تا معتاد به نقطه صفر نرسد،‌ قبول نمي كند كه بايد ترك كند. اين نقطه يعني زماني كه درد مصرف اش بيشتر از درد ترك كردن شود. پس سعي نكنيد مشكل اش را انكار يا لاپوشاني كنيد.
 ·         زياد خودتان را براي دور ريختن، پنهان كردن و از بين بردن مواد و يادآورهاي مصرف خسته نكنيد كه تاثير چنداني ندارد. او به هر طريقي كه شده آنها را دوباره جور مي كند. به جاي اين كار، از دوست ناباب و فروشنده مواد دورش كنيد.
·         براي او در زندگي محدوديت بگذاريد و روي حرف تان هم بمانيد. مثلاً تكليف اش را مشخص كنيد كه از شما نمي تواند پول اضافه يا قرض بگيرد.
·         سعي نكيند با ايجاد احساس گناه مجاب اش كنيد كه ترك كند كه دقيقا تاثير منفي دارد. مثلا نگويد:« اگر منو دوست داشتي، اون زهرماري رو...»
·         تشويق اش كنيد. بدانيد كه هميشه بايد كناراش باشيد و هر وقت كنار بكشيد، ناخودآگاه ممكن است فرايند برگشت به مواد كليد بخورد.
·         يادتان باشد او هنوز هم مجاز است تا حدي در خانه عصبي باشد يا احساساتي شود. به هر حال اينجا خانه او هم هست.
·         نه وقتي معتاد داريد او را نشانه ننگ خانواده بدانيد و نه وقتي ترك كرد، انتظار داشته باشيد كه همه مسائل حل شود. اعتياد رفتاري است كه ممكن است در هر خانه اي اتفاق بيفتد و باعث شود بقيه مشكلات را موقتا يادتان برود.
·         جلسه بگذاريد و بپرسيد كه چطور كمكي را از شما قبول مي كند. يادتان باشد كه او از نظر رفتاري نوسان دارد و هر چند وقت يكبار بايد روش تان را به روز كنيد. اين اصل مهم مشتري مداري است!  قدم دوم: وقتي كمك ما را قبول نمي كندتعامل با معتاد و تلاش براي ترك دادن او، يك دو ماراتن است و بيشتر از شدت و سرعت، نياز به صبر و استقامت دارد. 
·         قبل از هر چيز خيال خودتان را راحت كنيد كه شما مسئول رفتار و معتاد شدن او نيستيد و احساس گناه را بگذاريد پشت در.

·         يادتان باشد كه او مي داند به شما نياز دارد. اما مشكل اش اين است كه براي اينكه به شما اجازه كمك بدهد ترديد دارد. اما شما ممكن است فكر كنيد او دارد شما را طرد مي كند.

·         خيلي آرام و نم نمك به او بگوئيد كه چقدر نگران رفتارها و از همه مهم تر، خودش هستيد. دليل بياوريد . ا ما زيادي وارد منطق و فلسفه نشويد كه مخ اش داغ مي كند.    

      پيشگيري اين آدم چه دردي دارد يا داشته؟يك اصل وجود دارد كه هيچ آدمي بي دليل و علت معتاد نمي شود. بلكه هميشه يك جاي كار ايراد دارد كه يك جوان به سمت مصرف مواد مخدر مي رود . اين را هم بدانيد كه بر خلاف آن چيزي كه فكر مي كنيد و شايد شنيده ايد، مصرف مواد مخدر اصلاً چيز ناراحت كننده و يا مثل دارو" تلخ" نيست؛ بلكه آدم با مصرف اين مواد، وارد يك دنياي ايده آل مي شود و علاوه بر فراموش  كردن كشتي هاي غرق شده زندگي اش ، حسابي هم كيف مي كند. منتها اشكال  كار اينجاست كه اين بهشت مصنوعي گران تمام مي شود و بعد از چند تجربه، مجبور مي شويد مشتري دائم و دست و پا بسته اش شويد. اين وسط يك نكته با مزه هم وجود دارد، دو دسته آدم بيشتر در معرض اعتياد هستند. يكي آنهايي كه ضعيف النفس هستند و نمي توانند جلو خودشان را بگيرند، يكي هم آنهايي كه زيادي اعتماد به نفس دارند و معتقداند كه هيچ وقت معتاد نمي شوند. تحقيقات اهل فن هم نشان مي دهند كه در بيشتر موارد، گرايش هم اغلب به دلايلي مثل فشارگروه همسالان زماني كه آدم نمي خواهد پيش آنها كم بياورد؛ خانواده ، زماني كه مثلاً جوان مستعد ما توي جيب بابايش مواد كشف مي كند يا خانواده مستبد يا زيادي بي خيال اند . 

فشار زندگي، مثلاً وقتي كه بيكار مي شود، كنكور دارد يا «عشق اش رفته نيومده» و ... بوجود مي آيد. اما اگر مي خواهيد بدانيد كه آمارهاي رسمي در مورد علت معتادشدن بروبچ ايراني چيست، بدانيد كه بر اساس اعلام ستاد مبارزه با مواد مخدر، 90 درصد ما در معرض تعارف مواد مخدر هستيم و در اين ميهماني ناخوانده ، 22 درصد به دليل كنجكاوي ، 18 درصد به دليل لذت بيشتر و 13 درصد براي تفريح مي شوند و البته 50 درصد مابقي هم انگار كه اين كار توي خون شان بوده، هيچ دليل خاصي براي معتادشدن نداشته اند. ضمن اينكه فكر نكنيد كه معتاد جماعت از روي ندانستن همه اين ها رفته و معتاد شده، بر اساس اعلام انجمن علمي مددكاران اجتماعي ايران، 30 درصد معتادها در ايران مدرك بالاي ديپلم دارند و فقط 9 درصدشان اعلام كرده اند كه به دليل اعتياد بي كار شده اند.  بازگشت به زندگييك عقيده شايع بين معتاد جماعت وجود دارد كه مي گويد: « ترك كردن خيلي آسان است.» آنقدر كه بعضي هاي شان سابقه صدبار ترك كردن دارند. نكته ماجرا هم دقيقا همين جاست. مهمترين بخش مداوا و به نوعي درمان اعتياد ، فراهم كردن شرايطي است كه او «پاكي» اش را حفظ كند. اتفاقاً اين بخش از كار، كار اطرافيان است. چرا كه معتاد به مواد مخدر وابسته شده و خانواده و دوستان به رفتار او، و اغلب رفتار اطرافيان و كم تحملي آنها يا زخم زبان ها باعث عود اعتياد مي شود. 

پس در قدم اول بايد به او اطمينان بدهيم كه در كنارش هستيم و شرايط اش را پذيرفته ايم و در قدم بعدي، بايد تلاش كنيم كه كمترين درد و ناراحتي را براي ترك كردن تحمل كند. استفاده از مشاوره تخصصي هم يك اصل در اين كار است و مثل بيماري هاي ديگر بايد از خود درماني پرهيز كنيد. در مجموع 1200 مركز درمان اعتياد معبر در كشور وجود دارد اما NGO هايي مثل «تولد دوباره»، NA ، كنگره 60 و... كه روش «رفتار درماني» دارند، بهترين گزينه ها هستند. ضمن اينكه در اين مورد هم مراحل پس از درمان به اندازه خود درمان اهميت دارد و از همه مهم تر ، براي موفق شدن خواست خود فرد مهم است. بر اساس آمار ، تنها 20 درصد معتادها آماده درمان اند، 40 درصد مردد هستند و 40 درصد مابقي براي ترك كردن مقاومت مي كنند و اين مساله نقش شما را در ترغيب و تشويق او دو  چندان مي كند. براي رفع و رجوع ماجرا هم نه خودتان عجله داشته باشيد نه به معتاد بيچاره القا كنيد كه يك شبه خوب مي شود. كلاً درمان يك شبه اعتياد يك طور شوخي و كلاه برداري است. چرا كه كنترل اعتياد ، مجموعه اي از روش هاي دارودرماني و رفتاردرماني است. 

اگر هم همين الان من و شما براي ترك اقدام كنيم، دو نوع نسخه براي مان مي پيچند،  «سم زدايي» و « متادون درماني» ؛ در روش اول با وجود 70 درصد موفقيت اوليه، احتمال بازگشت به اعتياد بالاست و 30 درصد احتمال موفقيت وجود دارد. اما در روش نگهدارنده متادون درماني، موفقيت درمان 50 درصد است. متادون هم البته يك ماده مخدر صنعتي از خانواده خشخاش است با اين تفاوت كه برخلاف مخدرهاي ديگر، به جاي دوره اثر 4 ساعته ، 24 ساعت آدم را بي نياز مي كند. ضمن اينكه مصرف متادون نه معتاد را به اوج نشاگي مي برد و نه اجازه مي دهد به قعر خماري بيفتد. 

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه سازی


درمان VIP اعتیاد با استفاده از جدیدترین روش های طب جایگزین(گروه پزشکی دکتر موحدی و همکاران09124867833)

آمار بازدیدهای سایت

امروز21
دیروز331
این هفته1508
این ماه4675
همه بازدیدها315072

مشاوره تخصصی شبانه روزی در جمعیت بهروزان
 بزودی راه اندازی خواهد شد

 

شماره تلفن های مراکز درمان اعتیاد در جمعیت بهروزان:

2-مرکزدرمان سرپایی اعتیاد بهروزان:
55363444-55363543
3-مرکزدرمان سرپایی اعتیاد پاسارگاد:
88467300-88468299

 

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به جمعیت مبارزه با اعتیاد بهروزان می باشد.